Rebetika in Thessaloniki and Skopelos

Some music from Greece’s Second City and Skopelos for your Thanksgiving holiday:

Posted in Music, Rebetika | Leave a comment

A Warrior’s Grave at Pylos

Looks like Jack Davis and Co. had quite a field season this year–here’s a NYT story on the unlooted Mycenaean grave that they found back in May.The grave dates to ca. 1500 BC, before the great palaces were built on mainland Greece. This is an exceptional discovery, to say the least.

And check out this more detailed article in UC Magazine (more pics, a catalog, and a YouTube video with one of the excavators).

Posted in Archaeology in Greece, ASCSA | Leave a comment

Αεροπλανο Θα Παρω, Τουντας, 1933

Αεροπλανο Θα Παρω, “I’ll Take an Airplane,” Panayiotis Tountas, 1933. Rita Abatzi and Zaharias Kasimatis sing.

Εγώ φεύγω και σ’ αφήνω μια για πάντα βρε αλανιάρη
στην Αμερική θα πάω κάποιον για να βρω
και μαζί του πια θα μείνω που με θέλει να με πάρει
με δολάρια θα γλεντάω κι όλο θα μεθώ

Πάψε τα παλιογινάτια πεισματάρα μου
να χαρείς τα δυο σου μάτια παιχνιδιάρα μου
ξέρεις τι καπνό φουμάρω και για σένα πως μπορώ
αερόπλανο να πάρω να `ρθω πάλι να σε βρω

Και μ’ αεροπλάνο αν ερθεις κι όσο γρήγορα να φτάσεις
στο `πα και στο ξαναλέγω πως δε σ’ αγαπώ
μόρτη μου κακό θα πάθεις κι απ’ τη ζήλια σου θα σκάσεις
στην Αμερική θα πάω και θα παντρευτώ

Βρε μη μου πατάς τον κάλο πεισματάρα μου
θα τα μπλέξεις δίχως άλλο παιχνιδιάρα μου
και μη μου γλιστράς σαν χέλι αφού ξέρεις πως μπορώ
με την κάμα μου στο χέρι να `ρθω πάλι να σε βρω

Δε φοβούμαι βρε μαγκίτη και θα φύγω απ’ την Αθήνα
στην Αμερική θα πάγω πώς να σου το πώ
μέσα στον ουρανοξύστη θα περνάω όλο φίνα
με ουίσκι θα γλεντάω κι όλο θα μεθώ

Μάθε πως απ’ την Αθήνα πεισματάρα μου
δεν μπορείς να κάνεις βήμα παιχνιδιάρα μου
και πως δεν ψηφώ τον Χάρο κι αν μου φύγεις πως μπορώ
αερόπλανο να πάρω να `ρθω πάλι να σε βρω

I’m going, leaving you forever, you bum
I’ll go to America to find someone
And I’ll stay with him because he’ll want me
I’ll party with dollars and get drunk.

Stop it with this old spiteful nonsense, my peismatara 
Enjoy your two eyes, my playful one
You know what smoke I take and that for you I can
Take an airplane and come find you again in America.

Even if you take an airplane and find me, as fast as you can
I told you once and I’ll say it again, I don’t love you
Morti mou, you’ll suffer and you’ll crack up from jealousy
I’ll go to America and get married.

Hey, don’t abuse me like this, my peismatara
You’ll get all mixed up in things without another, my playful one
And don’t slide away from me like an eel because I you know I can
Come and find you again with my knife in hand.

I’m not scared of you, mangas, and I will leave Athens
How else can I say it to you – I’m going to America
I’ll have a good time in a skyscraper
I’ll party with whiskey and get drunk.

Know that, from Athens, my peismatara 
You can’t take a step, my playful one
And that I’m not afraid of death and if you leave, I can
Take an airplane to come and find you again.


Posted in Music, Rebetika | 1 Comment

Amir El-Saffar

Here’s a trumpet taqsim in the Iraqi makam Saba–followed by another great tune from Saffar’s newest album, Crisis, which I’m currently enjoying.

Posted in Music | Leave a comment

Χατζηκυριακειο, 1938

Dimitris Gogos (Bayianteras), “Hatzikyriakeio,” with Stratos and Stellakis singing, 1938.

Αποβραδίς ξεκίνησα
μ’ έναν καλό μου φίλο,
για το Χατζηκυριάκειο
και για τον Άγιο Νείλο.

Έχει ρετσίνα δροσερή
και όμορφα κορίτσια,
μόνο που σε παιδεύουνε
με νάζια και καπρίτσια.

Έχει και μια μελαχρινή
που είναι όλο νάζι,
πρώτα με κέρναγε φιλιά
και τώρα δεν την νοιάζει.

Και κάθε βράδυ καρτερώ
στον δρόμο να περάσει,
κι αν δεν την κλέψω μια βραδιά
ο κόσμος να χαλάσει.

I set out one evening with a good friend
for Hatzikyriakeio and Ayio Neio.

There’s cool retsina and pretty girls there
But they just toy with you with their charms and flirting.

There’s a dark haired girl who’s all charm
At first, she gave me kisses but now she doesn’t care at all.

And every evening I wait for her to pass by on the road
And if I don’t run off with her one night the world will end.

Posted in Music, Rebetika | 1 Comment

Ξενιτιμενα μου Παιδια, Παπαιωαννου, 1948

Yiannis Papaioannou, 1948, with Odysseas Moschonas singing.

Αγαπημένα μου παιδιά
Και ‘γω η φτωχεια σαν γεννησα
Σας χαιρονται τα ξένα

Ο ένας στην Αμερική
Και ο αλλος πάρα πέρα
Και ‘γω άδικος καρτερώ
Να δω μιαν άσπρη μέρα

Ξενιτιμένα μου παιδιά
Ξανά γυρίστε πίσω
Πρωτού σαν έρημο δεντρή
Στη μοναξιά να σβήσω.

My beloved children
who were sent to live in xenitia from a young age
I was poor when I had you
And lost you to distant, foreign lands.

One child in America
Another even farther away
And I wait unfairly
To see a decent day.

My children living in xenitia 
Come back again
Before I die alone
Like a lone tree.

Posted in Music, Rebetika | 1 Comment

Fotis Vergopoulos Taxim

Go ahead and listen to this fantastic taxim from Fotis Vergopoulos. I had the opportunity to see his group, Rebetien, over the summer–great musicians. If you’re in Athens, this is what you should be looking for (though this was recorded in Australia). It’s there. Just take some time to find it.

If you’d like a bit more, take a look at my playlist here.

Posted in Music, Rebetika | Leave a comment